Dołącz do czytelników
Brak wyników

Lekcja z filmem

20 marca 2020

NR 2 (Marzec 2020)

Lekcja o talentach na podstawie filmu Cyrk Motyli

135

Podczas pracy w szkole wielokrotnie słyszałam od uczniów, że nie mają oni żadnego talentu. W przekonaniu młodzieży istnieje ich tylko kilka: zdolności muzyczne, plastyczne, sportowe, matematyczne – i właściwie tyle. Uczniowie myśleli, że jeśli ktoś nie ma któregoś z nich, jest po prostu beztalenciem.

W takim spojrzeniu na rzeczywistość trudno jest uczniom zrozumieć przypowieść o talentach. Mają oni poczucie, że to ich nie dotyczy. Zawsze podczas lekcji o talentach starałam się z klasą najpierw odkryć i nazwać jak najwięcej zdolności, jakie mogą posiadać ludzie. Wspólnie byliśmy w stanie wypisać ich naprawdę wiele i wśród nich każdy uczeń był w stanie odnaleźć siebie. W ten sposób mogliśmy niejako udowodnić, że każdy dostał od Pana Boga jakiś dar. Idealną pomocą w ujęciu tego tematu okazał się też niespełna dwudziestominutowy film Cyrk Motyli. Warto zrealizować lekcję o talentach na podstawie tego właśnie filmu, ale wraz z wykorzystaniem poniżej opisanych metod, które pomogą rozwinąć szerzej wspomniany temat. Nie jest to typowy scenariusz lekcji, ale raczej propozycja metod do wyboru, w zależności od czasu, jakim dysponujemy, i otwartości czy inteligencji emocjonalnej klasy, którą uczymy. U mnie zazwyczaj wygląda to tak, że na pierwszej lekcji oglądamy film i rozmawiamy o nim, a na drugiej prowadzę zajęcia o talentach. Bywa, że uczniowie tak wciągną się w niektóre zadania i metody, że realizujemy temat na trzech godzinach lekcyjnych. Jeśli jednak mamy ograniczony czas, można poprosić uczniów, by obejrzeli film w domu, a nawet rozdać arkusze z pytaniami otwartymi (poniżej), które pomogą im się zastanowić nad tematem.

POLECAMY

Cyrk Motyli

Film ukazuje grupę cyrkowców, którzy podróżują wraz z właścicielem Cyrku Motyli – Mendezem – i występują w różnych miastach. Pewnego dnia sami postanawiają odwiedzić inny cyrk. Trafiają do miejsca, w którym spotykają: kobietę z brodą, siostry syjamskie, mężczyznę wytatuowanego od stóp do głów, a na koniec widzą człowieka, o którym się mówi, że opuścił go sam Bóg. Jest nim Will – główny bohater filmu. Charakterystyczną cechą postaci jest to, że nie posiada on ani rąk, ani nóg. Na uwagę zasługuje to, że wszystkie osoby występujące w drugim cyrku są niesamowicie smutne. Odwiedzający śmieją się z nich, czują odrazę, a jedno z dzieci rzuca nawet pomidorem w Willa. Taki stan rzeczy wydaje się ogólnie przyjętym zachowaniem, jednak Mendez nie pozwala na takie traktowanie chłopca. Podchodzi do bohatera i mówi mu, że jest przepiękny. Spotyka się to z jego oburzeniem, ale po wyjściu zwiedzających, dowiedziawszy się, że miał do czynienia z dyrektorem Cyrku Motyli, Will postanawia uciec i dołączyć do nich. W tym celu chowa się w ciężarówce i po jakimś czasie trafia do ich obozu.
Will cały czas ma nadzieję, że będzie również mógł występować w nowym zespole. Padają jednak bardzo ważne słowa ze strony Mendeza: „W pokazywaniu niedoskonałości nie ma nic inspirującego”. Przedstawia przy tym sylwetki kilku osób pracujących w cyrku. Poznajemy historię mężczyzny, który w przeszłości był skory do bójek, a po dołączeniu do trupy i latach ciężkiej pracy został najsilniejszym mężczyzną. Przedstawiona jest także sytuacja młodej kobiety – Any – pracującej wcześniej w domu publicznym, która zaszła w ciążę, ale dzięki Mendezowi stała się cyrkową królową przestworzy oraz historia podeszłego już w latach Poppy’ego, który żebrał na ulicy, grając na akordeonie, a dzięki zaproszeniu przez dyrektora Cyrku Motyli stał się wybitnym akrobatą.
Will dzięki przynależności do grupy osób, które przeszły wewnętrzną metamorfozę, sam powoli zaczyna akceptować siebie. Punktem kulminacyjnym filmu jest sytuacja nad rzeką, kiedy to wszyscy przyjaciele z cyrku pływają i bawią się w wodzie, a Will chce do nich dołączyć. Musi jednak przejść przez rzekę. Gdy zaczyna wchodzić na tamę z kamieni i drewna, przewraca się na brzuch. Nie posiadając kończyn, nie potrafi nawet wstać. Prosi więc o pomoc przechodzącego obok Mendeza, ale ten odpowiada, że nasz bohater na pewno sam sobie poradzi. Will próbuje się podnieść. Z niemałym trudem, ale w końcu mu się to udaje. Pełen radości i odwagi rusza przez tamę, jednak w pewnym momencie ześlizguje się i wpada do głębokiej wody. Przyjaciele zaczynają go szukać, nurkują, ale nagle staje się niesamowita rzecz – Will wynurza się o własnych siłach na powierzchnię. Okazuje się, że potrafi pływać. Ta sytuacja całkowicie zmienia jego miejsce w cyrku. Zaczyna występować w nim jako człowiek, który choć nie ma kończyn i nie boi się skoczyć z wysokości do niewielkiego basenu. Jego występ i odwaga budzą niesamowity podziw wśród publiczności oraz dają siłę dziecku, które chodzi o kulach.
Niezwykle symboliczną częścią filmu są kilkukrotnie pojawiające się epizody o synu Any – małym Sammym, który opiekuje się gąsienicą zamkniętą w słoiku. Tymczasem zamyka się ona w kokonie, aby na koniec filmu wyfrunąć ze szklanego naczynia jako piękny motyl. Obrazuje to przemianę Willa i innych jego przyjaciół z cyrku.
Choć film jest krótki, bardzo wzrusza, zadziwia i daje do myślenia. Ukazuje, że każdy z nas jest na swój sposób wyjątkowy i niepowtarzalny oraz że każdy ma jakieś ukryte talenty i predyspozycje. Uczy również, że należy skupiać się na swoich zaletach, a nie dostrzegać same 
wady.

Nick Vujicic

Warto również zaznaczyć, że bardzo ciekawą historię ma aktor, który grał głównego bohatera. Jest nim bardzo znany mówca motywacyjny Nick Vujicic, który urodził się bez kończyn. Mimo wielkiego kryzysu w dzieciństwie i chęci popełnienia samobójstwa zaczął akceptować siebie dzięki Biblii i wierze w Boga. Na co dzień zmaga się z trudnościami, które pokonuje, by żyć samodzielnie, przy czym próbuje robić znacznie więcej niż przeciętny człowiek – skacze ze spadochronem, podróżuje po wszystkich kontynentach, przemawia do milionów ludzi, pisze książki. Ponadto jest szczęśliwym mężem i ojcem dwójki 
dzieci.
Zazwyczaj po obejrzeniu filmu na lekcji opowiadam pokrótce historię Nicka. Niektórym jest on znany, ale zawsze trafi się ktoś, kto myśli, że brak kończyn jest to wynik efektów specjalnych filmu.

Rozmowa o filmie

Kiedy obejrzymy już film i nawiążę do historii życia głównego aktora, przechodzę do rozmowy – pogadanki na temat samego filmu. 

Oto przykładowe pytania, które można zadać, a następnie rozwinąć:

  • Dlaczego film nosi tytuł Cyrk Motyli?
  • Czym różnią się oba cyrki i ich dyrektorzy?
  • Kim byli cyrkowi artyści, zanim trafili do Cyrku Motyli?
  • Jak zmienili się bohaterowie pod wpływem Mendeza?
  • Czego symbolem jest słoik z gąsienicą i kokonem?
  • Która scena/które zdanie najbardziej zapadło wam w pamięć?
  • Czy zgadzacie się ze stwierdzeniami: „Im trudniejsza walka, tym większe zwycięstwo” oraz „W pokazywaniu niedoskonałości nie ma nic inspirującego”?

Warto wspomnieć, że na to, czy czujemy się jak gąsienica, czy jak kokon, wpływa wiele sytuacji – to, w jakim żyjemy środowisku (wśród ludzi, którzy nas kochają i dowartościowują, czy ze znajomymi i rodziną będącymi jak ludzie z drugiego cyrku), czy odkryliśmy nasze mocne strony – talenty – oraz czy mamy świadomość, że Bóg nas stworzył na swój obraz i kocha nas, wspiera i dostrzega w nas piękne rzeczy, widzi w nas motyle – jest trochę jak dyrektor Mendez.
Zazwyczaj w tym momencie kończy się pierwsza lekcja. Temat można jednak kontynuować na następnej lekcji z wykorzystaniem poniżej prezentowanych metod.

Lista talentów

Jak wspomniałam na początku, uczniowie często myślą, że talentów jest tylko kilka. Prezentowana poniżej metoda pozwala na uświadomienie im, że talentów jest znacznie więcej. Aby wykonać to zadanie, będą potrzebne karteczki samoprzylepne (najlepiej żółte, z przyciętymi rogami, aby wyglądały jak monety). Na początku należy podzielić całą klasę na trzyosobowe grupy i wręczyć im po pięć karteczek. Zadaniem uczniów będzie napisać na każdej po jednym talencie. Po upływie wyznaczonego czasu (około trzech minut) przedstawiciel pierwszej grupy odczytuje napis z jednej kartki i umieszcza ją na tablicy, po czym zaczyna czytać swoją propozycję osoba z drugiej grupy, następnie z trzeciej. Jeśli talent się powtarza, drużyna musi wymyślić inny lub zamienić karteczkę na taką, której treść nie figuruje na tablicy. Po przyczepieniu po jednej kartce przez wszystkie grupy powtarzamy turę, aż wszystkie kartki znajdą się na tablicy, a treść każdej będzie inna.
W tym ćwiczeniu pozwalam klasie inspirować się odpowiedziami z internetu. Warto też zaznajomić się z trzydziestoma czterema talentami Gallupa i pomóc uczniom w szukaniu odpowiedzi.

Plecak talentów

To zadanie dla klas otwartych, w których są osoby dla siebie bardzo życzliwe (w „trudnych” klasach ciężko będzie tę metodę zrealizować). Polega ono na przyklejeniu p...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 6 wydań magazynu "Katecheza"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • Dostęp do filmów szkoleniowych
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy